| ฐัฐฐิกร's profile~(*0*~) Kw@nG (~*0*)~PhotosBlogNetwork |  Tools  Help |
|
March 18 Darkman กับน้องหมาทั้ง 8 หลังจากได้รับบัญชาจากพระบิดาให้มาดูแลบ้านกับฝูงหมา (8 ตัวคงต้องเรียกว่าฝูงแล้ว) เป็นเวลา 12 วัน เพราะไม่มีใครอยู่บ้านเลยซักคน ความซวยเลยมาตกอยู่กับเราเอง ทำให้นึกถึงประโยคยอดฮิตใน spider man "พลังอันยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่ง" แต่เราไม่มีพลังอันยิ่งใหญ่นี่หว่า เหลือแต่ความรับผิดชอบอันโคตรใหญ่ยิ่งเลย เพราะปกติตอนอยู่บ้านนี่แม่จะเป็นเป็นคนกวาดบ้านให้ เราก็มีหน้าที่ช่วยทำอาหารกะล้างจาน แต่ ณ บัด now กูอยู่คนเดียว เลยต้องทำทุกอย่างตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ กวาดบ้าน ถูบ้าน รดน้ำต้นไม้ ทำกับข้าว ซักผ้า ล้างจาน แต่อันนี้มันไม่เท่าไหร่ เบๆ มาก ที่เป็นปัญหาปวดกบาลจริงๆ นั่น คือ
"น้องหมาทั้ง 8"
หลายๆคนต้องเคยมีสัตว์เลี้ยงเป็นของตัวเองบ้างแหละ อาจจะมีเมื่อนานมาแล้วหรือตอนนี้ก็ยังมีอยู่ แต่ส่วนใหญ่คนจะนิยมเลี้ยงกันแค่ตัวหรือสองตัวใช่มะ แต่ที่บ้านนี่มีถึง 8 (ตอนแรกมี 9 แต่ไปปสู่สวรรคาลัยซะก่อนที่จะกลับมาบ้านซะ 1) จาก 3 generation แถมหลากสายพันธุ์ซะด้วย ทั้งลิโพชิสุพันธุ์ทาง (จอมวุ่นวายสุดขีด) เจสซี่ร๊อตไวเลอร์ขนาดหมีควาย (แต่ขี้อ้อนยังกะหมาเด็กๆ) เช (นักเลงเรียกพี่) แบร์ต๋า (ชื่อว่า แบร์ แต่ต้องเรียกแบร์ต๋าถึงจะหัน) บัดดี้ (ชาติที่แล้วเป็นผู้ดีเก่า เรียบร้อยมั่กๆ) ซูชิ (หมาพูดได้ หิวก็มาเรียก) สโนว์ไวท์ (ขนขาวมากๆ) แล้วก็จีจี้ (แม่หมาใจเด็ด สอนลูกตัวเองให้สู้คน) แต่ละตัวมันก็มีนิสัยต่างๆกันเหมือนคนเรานั่นแหละ บางตัวก็เป็นหมารับแขก ขี้เล่นไปเรื่อย บางตัวก็เป็นนักเลงคุมวินมอเตอร์ไซ ขู่เค้าไปซะหมด เดาใจมันยากเหมือนกัน ที่นี้เมื่อเสร็จกิจการอื่นๆ ก็ต้องมาดูแลเหล่าหมาๆ ให้อาหารทีละ 8 จาน ที่สำคัญให้อาหารเม็ดอย่างเดียวไม่ได้ ต้องผสมอาหารกระป๋อง ใส่น้ำปลาเพิ่มรสชาติให้ด้วย แม่เจ้าโว้ย! หมาหรือคนกินวะเนี่ย พอกินเมนูซ้ำๆกันบ่อยๆก็เบื่ออีก เอามาตั้งไว้ก็ไม่กินละ ดมๆแล้วก็เชิดหน้าหนีไป (แถวบ้านเรียก หมาไม่แดก) ทำให้ตั้งนานดันไม่กินซะอีก ต้องเรียกมานั่งป้อนทีละคำถึงจะยอมกิน กินเสร็จก็ต้องมาเล่นกะมัน เป็นการให้หมาออกกำลังกาย แต่คนน่ะจะตาย เพราะเจสซี่กระโดดทีเกือบถึงคอเราเลยแถมหนักอีกต่างหาก บางทีก็ต้องมาเกาท้องให้มันรู้สึกสบายๆ พอจะกัดกันก็ต้องเข้าไปห้าม พอหมาๆปวดขี้ก็ต้องไปเดินดู เดินโกยใส่ถุงไปทิ้งแถมตั้ง 8 ตัวแน่ะ โกยจนเหนื่อยเลย เป็นการเลี้ยงหมาที่เหนื่อยมากๆ ประมาณว่าจะไม่ขอเลี้ยงหมาเยอะขนาดนี้อีกแล้ว แต่พอมานั่งคิดๆดูก้ได้อะไรจากหมาๆทั้งหลายเหมือนกัน หมามันก้ไม่ต่างจากคนเท่าไหร่หรอก มันก็มีอารมณ์แบบปุถุชนคนธรรมดาทั่วไป มันสอนอะไรเราได้หลายๆอย่างทั้งการเอาใจเขาไปใส่ใจเรา (ดูว่าหมามันเป็นยังไง สบายดีมั๊ย) ที่สำคัญ คือ "ความรับผิดชอบ" ไม่ใช่แค่รับผิดชอบในหน้าที่ที่ต้องดุแลให้อาหารมันเพียงอย่างเดียว แต่หมายถึงการรับผิดชอบชีวิตอื่นอีก 8 ชีวิตให้เค้าอยู่รอดปลอดภัย สบายกายสบายใจ ทำให้เราต้องระลึกอยุ่เสมอว่าอย่าลืมให้อาหารนะ ถ้าลืมมันก็หิว เดี๋ยวมันจะเป็นอะไรรึเปล่า จะไม่สบายมั๊ย มันมางอนกูเรื่องอะไรฟะ เรียกก้ไม่มา มองหน้าแล้วทำเมิน มันคล้ายๆกับชีวิตครอบครัวหรือชีวิตการทำงานนั่นเอง เราก็เป็นเหมือนพ่อของน้องหมาทั้ง 8 ตัวนั่นแหละ เราก็ต้องดูแลเค้าให้ดี สอนว่าอะไรควรไม่ควรทำ ให้มันถูกต้องตามครรลองคลองธรรม ทำให้เรารู้ว่าการรับผิดชอบชีวิตคนอื่นนี่มันเหนื่อยนะ เหนื่อยมากๆด้วย แต่เมื่อตัดสินใจจะทำแล้วก็ต้องทำให้ดี ทำให้เค้าดำเนินชีวิตต่อไปด้วยดี มีความสุข และเป็นการจัดระเบียบความรับผิดชอบของเราเองอีกด้วย ซึ่งเมื่อก่อนเราอาจจะไม่ได้คิดถึงขนาดนี้ เราอาจจะยังคิดอะไรสนุกๆ แต่พอผ่านมาตรงนี้ถึงได้รู้ว่าบางทีชีวิตมันก็ต้องใช้ความรับผิดชอบอีกเยอะ ยิ่งการจะมีคนอื่นเข้ามาในชีวิต เราก็ต้องมั่นใจได้ว่าเราพร้อมที่จะรับผิดชอบเค้าได้นะ เราจะไม่ทำให้เค้าเสียใจนะ เราจะไม่ทำให้ชีวิตมันล่มจมไปนะ ให้ทั้งเราและเค้าไปถึงจุดหมายที่ตั้งใจเอาไว้
เริ่มจะออกทะเลอีกละ กะว่าจะเขียนแบบซีเรียสๆ แต่ก้ไม่ได้ซักที แต่ช่างเหอะ เอาเป็นว่า
"ขอบคุณคุณพ่อ คุณแม่ และน้องหมาทั้ง 8 ที่ทำให้คิดได้ขนาดนี้"
เอเมน Comments (1)
TrackbacksThe trackback URL for this entry is: http://thatthikorn2002.spaces.live.com/blog/cns!45711FCAD12DB513!228.trak Weblogs that reference this entry
|
|
|
